Cycli

ZWART/WIT

De kracht van de moderne zwart-wit film is onbetwistbaar. Sin City, Raging Bull, Schindler’s List, Manhattan…zijn de meest bekende maar deze andere kleine uitzonderingen in zwart-wit zullen u eraan herinneren hoe prachtig cinema kan zijn. Dark Horse is de langverwachte tweede film van de IJslandse regisseur Dagur Kari. Met zijn onderkoelde humor, geestige dialogen en minutieuze beschrijving van emoties groeit de film uit tot één van de revelaties van de jonge Europese film. El Violin van Francisco Vargas daarentegen is een antithriller, gesitueerd tijdens een boerenopstand in de jaren zeventig …een visueel gedicht in zwart-wit van adembenemende schoonheid. Voor zijn langspeelfilmdebuut 13 Tzameti maakte Gela Babluani zeker de juiste keuzes : zwart-wit geeft de film een minimalistisch karakter, de muziek (of de afwezigheid ervan) zorgt voor de nodige spanning en de close-ups vergroten de betrokkenheid van de kijker. Deze moet je absoluut zien ! In een heel ander genre, de 'Black Comedy' Kill Me Please van Olias Barco met o.a. Benoît Poelvoorde... Gestoord, oneerbiedig, macaber, grappig, surrealistisch en taboedoorbrekend ! Aaltra, 'de eerste roadmovie voor rolstoelgebruikers', is een Waals-Franse grap van een film gedraaid voor een habbekrats, in zwart-wit, en gewild anarchistisch door Benoît Delépine en Gustave Kervern. En, last but not least, Somers Town van Shane Meadows ... een klein Brits onschatbaar juweeltje waar de zwart-witbeelden een lust voor het oog zijn. Per fiets, per auto of per trein : allen daarheen!

Schrijf u in op onze nieuwsbrief

Schrijf u in op onze nieuwsbrief

Nieuw

Blijf verbonden met UniversCine Belgium

Top

Top verkoop

Community

Maak uw cinema

  • Bart Willems over : Ali Zaoua, prince de la rue

      8/10

    Een film die schokt op alle gebieden. De grootstad versus de kleine kinderen, de luxe en rijkdom van sommige marokkanen versus het ellendige bestaan en de armoede van de rest. Ongeveer 25% van de bevolking in Casablanca is onder de 15 jaar, en dit komt schitterend tot uiting in de film, waar de straatkinderen en hun pijnlijke problemen centraal staan. De film geeft naar mijn mening dan ook op een zeer accurate manier het leven van vele kinderen in Casablanca weer, en kan als perfecte voorbereiding dienen voor iedereen die eens naar Casablanca wil afreizen. Op een zelfde manier als Badkonake Sefid of Cidade De Deus, staat hier het leven van straatkinderen in een grootstad centraal, maar dan zonder de positieve toets, maar meer doordrongen van een soort pijnlijk realisme. Een aanrader!